UVS C2

Single Blog Title

This is a single blog caption

9-4-2016 UVS C2: Vandaag was rood, de kleur van het winnen!

Met smart werd door UVS C2 naar de wedstrijd tegen Quick Boys C2 uitgekeken, omdat we na het gevoelige verlies vorige week tegen ASC weer toe waren aan een klinkende overwinning, maar eigenlijk meer nog om de uit-nederlaag tegen ditzelfde Quick Boys op sportieve wijze te revancheren. Daarnaast zitten we nog volop in de race om het kampioenschap en kunnen we ons wat dat betreft geen verder puntverlies permitteren.

De wedstrijd stond gepland op veld 3, maar het veld bleek sompig en drassig. Scheidsrechter Michael Lamers nam de jongens mee naar het naastgelegen en beter bespeelbare veld 4, hetgeen de wedstrijd ten goede zou komen, want zowel UVS als Quick Boys zijn beiden voetballende teams, die het liefst op kunstgras spelen. In Katwijk is alleen het hoofdveld nog van gras, maar bij Quick Boys kunnen de C’s er alleen van dromen ooit op die grasmat te mogen spelen.

Schermafbeelding 2016-04-10 om 11.42.57

UVS C2 heeft het blijkbaar niet zo op spelen op gras, getuige bovenstaande analyse, want meer dan de helft van de op gras gespeelde wedstrijden ging verloren. Daarmee rijst bij mij direct de vraag: “Verloren we nou 3 keer van ASC of 3 keer van het grasveld”?

UVS-QuickBoys 9-4-2016 (1)Maar goed, UVS aanvoerster Samantha, vandaag in het retro-rood reservetenue, koos na overleg met keeper Ian om ook nog eens van speelhelft te wisselen, dus daarmee was elke mogelijke vooraf bedachte strategie op voorhand volledig door elkaar geschud. We startten deze wedstrijd met Ian op doel; Xander, Tim, Samantha en Yannick in de achterhoede; Meliksah, Sjors en Fabian op het middenveld; Björn; Boy en Tycho in de frontlinie. Benjamin, Benk, Luca en Gijs waren eerste wissels; Daan zat geblesseerd op de bank a.g.v. een val tijdens de woensdagtraining (sterkte Daan) en Mo maakte zijn opwachting in UVS C1.

Quick Boys trapte af en UVS zat er direct vol op, druk zettend en de bal veroverend. Dat leidde gelijk tot een aanval over rechts via Tycho die de bal voorzette en zag dat de bal nipt tot corner werd getikt. De corner leidde weliswaar tot enig gevaar, maar nog niet tot een doelpunt. UVS begon dus voortvarend en liet zien met de koude Katwijkse kermis van 12 maart te willen afrekenen.

In de 6e minuut leidde te laconiek uitverdedigen van UVS tot de eerste grote kans van de wedstrijd, maar was het Ian die met een lichte touché de bal nipt voorlangs de tweede paal wist te tikken. De touché was zo licht, dat zelfs de scheidsrechter ‘m niet zag en UVS een doeltrap gaf, maar O zo belangrijk, want anders was de bal er geheid ingegaan en zouden we na 6 minuten al tegen een achterstand aangekeken hebben.

Maar hoe anders verliep het toen de bal vanuit Ian’s doeltrap naar voren werd gespeeld en bij Boy belandde. Boy kwam links de 16 meter binnen, zette goed door en werd vanaf de zijkant door een gestrekt been gehaakt. De scheids was resoluut en wees terecht naar de stip. Zoals zo vaak werd de strafschop door Samantha onberispelijk binnengeschoten (1-0).

Na de openingstreffer bleven echte kansen enige tijd uit. Er werd volop strijd geleverd; UVS dekte superkort; Meliksah, Sjors en Tim verzetten bergen werk op het middenveld, maar in de opbouw werd vanaf de verdedigingslijn te vaak voor de lange bal ineens gekozen en dat leidde keer op keer tot balverlies. We moesten dan ook wachten tot de 16e minuut, toen Boy vanuit een ingooi de bal kreeg toegeworpen en al kappend en draaiend zich richting 16 meter voetbalde. Halverwege werd Boy getackeld, maar de scheidsrechter gaf voordeel omdat Björn de bal kon oppikken en deze via een steekpassje bij Tycho bezorgde. Tycho draaide slim weg van de keeper en prikte de bal in de korte hoek. Dit had de 2-0 moeten zijn, ware het niet dat het aluminium een doelpunt in de weg stond.

UVS-QuickBoys 9-4-2016 (2)In de daaropvolgende tegenstoot werd de lange blonde linker spits van Quick Boys de diepte in gestuurd. Xander werd echter goed gecoacht en nam het zekere voor het onzekere en tikte de bal met zijn grote teen over de zijlijn, daarmee het opkomende gevaar verijdelend. Dat was ook meteen het laatste wapenfeit van de eerste helft en konden de Roden en Blauw-Witten naar de kleedkamer en zich opmaken voor de tweede helft.

“Direct druk, meer voetbal en minder de lange bal” dat zouden de opdrachten aan UVS geweest kunnen zijn, want de tweede helft zagen we een heel anders voetballend UVS. De “beslissende pass” richting aanval over het middenveld vanuit de verdediging, hoefde blijkbaar niet meer, want deze maakte plaats voor voetballende opbouw en lekker lopende combinaties. Toch was een eerste mogelijkheid voor de Katwijkse Boys, die vanuit een vrije trap op links de bal op het dak van het doel kopte. Maar het antwoord van UVS kwam direct daaropvolgend, vanuit de uittrap van Ian. De bal kwam dwars door het midden bij Boy, die al dribbelend de 16 binnenging. Met afspeelmogelijkheden rechts (Tycho) en links (Björn) koos Boy uiteindelijk toch voor een schot ineens, over de keeper heen het doel in. Een mooi en bevrijdend doelpunt (2-0).

In de 11e minuut een soortgelijke situatie met Boy dwars door het midden en nu op rechts geflankeerd door Fabian, die de bal kreeg aangespeeld, de keeper omspeelde en de 3-0 binnenschoot. Wederom een mooie combinatie en een perfect uitgevoerd doelpunt. Alle druk en alle schroom viel na dit doelpunt van de schouders van UVS. De combinaties liepen weer vlekkeloos, er werd gekaatst, bekeken gespeeld en Quick Boys werd vastgezet op eigen helft. In de 17e minuut leidde dat tot de 4-0 toen een aanval begon bij Luca, die de bal binnen het strafschopgebied naar de vrijlopende Björn kaatste. Björn legde de bal strak voor de doellijn en Benk, nog wel gehinderd door twee Quick Boys verdedigers, liep de bal over de doellijn. Lekker Björn, lekker Benk!

UVS-QuickBoys 9-4-2016 (3)UVS was nu helemaal los en de aanvallen volgden elkaar in hoog tempo op. Nu was het Benk met een strakke voorzet op Benjamin, die ingevallen op het middenveld, de bal recht in de handen van de keeper volleerde. Dit had zo maar de 5-0 kunnen zijn. Dan toch weer een tegenstootje van Quick Boys dat veelbelovend leek, maar dat kwam gedeeltelijk, omdat de Quick Boys spits zich in buitenspelpositie bevond, waardoor de Katwijkse treffer werd afgevlagd en afgekeurd.

Bij de daarop volgende aanval van UVS, hielden Luca en Boy de Quick Boys verdediging bezig en passten de bal op Björn, links in het strafschopgebied. Björn zag nog wel de keeper op zich afkomen, maar bleef koel een schoof de bal simpel met binnenkantje voet, binnen (5-0).

In de slotminuten nog een rush van Yannick, waarbij hij een aanslag op zijn benen kreeg te verduren, maar de bal desondanks strak kon voorzetten. De keeper kon wegwerken, maar de bal werd al weer snel onderschept, waardoor Luca nog een enorme kans had op de 6-0, maar het schot was onnauwkeurig en de bal ging over.

Zo bleef de stand 5-0 en daarmee was het krachtsverschil, zeker de tweede helft voldoende in doelpunten uitgedrukt, alhoewel het ook zo maar 7-0 of 8-0 had kunnen zijn. En juist doelpunten hebben we nodig om DoCoS op basis van doelsaldo van de gedeelde eerste plaats te stoten.

DoCoS staat momenteel 3 punten op ons voor, moet nog 2 wedstrijden spelen en heeft een doelsaldo van +31. UVS staat weliswaar 3 punten achter DoCoS, maar heeft nog 3 wedstrijden te spelen en heeft momenteel een een doelsaldo van +17. Er doen verschillende scenario’s de ronde over wat er gebeurt als UVS en DoCoS gelijk eindigen:

A) Doelsaldo is beslissend. UVS zal de laatste 3 wedstrijden sowieso moeten winnen, maar dan ook met dusdanige score, dat het doelsaldo verschil tussen DoCos en UVS van +15 ten gunste van UVS wordt gekeerd. Da’s een forse uitdaging, omdat onze tegenstanders ROAC en Kickers’69 gemiddeld minder dan 2 doelpunten per wedstrijd tegen kregen.

B) Onderling resultaat. Zowel de uit- als de thuiswedstrijd tegen DoCoS werd door UVS met 1-0 gewonnen, dus in dat geval zou UVS kampioen zijn. Is al een stuk eerlijker dan doelsaldo, omdat het positieve doelsaldo van DoCoS voornamelijk werd behaald door de 10-0 overwinning op WVC. WVC was toen geen schim meer van het team, waar wij met 2-0 van verloren. Lijkt op competitievervalsing, dus onderling resultaat is dan eerlijker 😉

C) Beslissingswedstrijd. Tot slot kunnen we bij gelijke eindstand ook een beslissingswedstrijd spelen. Misschien is dat wel het eerlijkst en het mooist. Denk je eens in om tijdens een allesbeslissende editie van de Leidse derby UVS-DoCoS, voor de derde keer de winst te pakken en zo kampioen te worden. Da’s echt een jongensdroom die uitkomt!

Voordat het zover is, eerst maar de laatste 3 wedstrijden winnen en het liefst met zoveel mogelijk doelpunten verschil, dan merken we daarna wel wat de KNVB in haar promotie- en degradatiereglement heeft vastgesteld.

Wedstrijdverslag: Fons Cornelissen

Fotografie: Peter Langezaal en Fons Cornelissen

Alle foto’s van deze wedstrijd bekijken